Yüz’lerce Salât ve Güllerce Selâm
Gül yüzü bulusma yeridir,
En temel kavusmalar gül yüzünde gerçeklesir.
Çünkü gül yüzler bakisi aska dönüstürür.
Bakis ki, asikin masuka dönüsüdür;
Ilk tanisma ve son ayriliktir.
Bakis ask olur, bakis vuslat olur.
Asik ve masuk tanismaktan öte geçerler,
Geri döner ve sanki birbirlerini hatirlamis olurlar.
Ilk bakisma sonsuz beklemelerin duruldugu bir göl olur.
Güzellik gül yapraginda beklemistir aski.
Ask gül yüzünde güzelle bulusur.
Ask gül tenlerde görünür kilar kendini.
Ve güzellik askin bakisinda seyre dalar kendini.
***
Madem kâinatta hüsn-ü sanat, bilmüsahede vardir ve kat’idir.
Elbette, risalet-i Ahmediye (s.a.) suhud derecesinde bir kat’iyetle sübutu lazim
gelir...
***
O yüzden, gülden yüz çeviremeyiz.
Güle uzak duramayiz.
Ask atesi örseler yüregimizi.
Kizil kanlar gibi dolasir tenimizi ask.
Ve kizil utançlarla alevlenir yüzümüz
Güle döneriz, Sevgili’ye döneriz.
Sevgili yüzü olmadan edemeyiz.
***
Zira, su güzel masnuattaki hüsn-ü sanat ve ziynet-i suret gösteriyor ki,
onlarin San’atkârinda ehemmiyetli bir irade-i tahsin ve kuvvetli bir taleb-i tezyin
vardir.
***
Meger gül, yüzüne Nazar Eden oldugu için gül’müs.
Herseyi ve herkesi Varedenin teveccühüyle gülmüs.
Önce Teveccüh Eden varmis.
Yokluga yönelmis Ebedi Güzellik Sahibi.
Bilinmek dilemis, sevilmek irade etmis. Gizliden açiga çikmis “Mahfi Hazine”
Hiçlik safagi kizila boyanmis.
Varlik güzel yüzlü bir gül olmus.
Varedilen her sey bir gül yüzünde taçlanmis. *** Su irade ve talep ise, O Sânide ulvî bir muhabbet ve masnularinda izhar ettigi
Kemâlât-i sanatina karsi Kudsî bir ragbet var oldugunu gösteriyor.
*** Yoksa biz dikenler idik,
Yalniz bir gül hatirina bu bahçeye vardik.
Varlik gülseninde bir gül yüzünde ihyalandik. Ab-i hayat öylece dolandi yüregimizi, Tenimizde öylece kizil utanç gülleri açti. Edebi, iffeti gül yüzünde belledik, Tebessümü gül yapragindan dudagimiza devsirdik.
Gülün son yapraginin
sonrasina hayranligimizi ekledik. Begenimizle kusattik gülü; Asklarimizi gül yanagina devirdik. Gülün yüzünde güldük, güle baktik güle yazdik. Güller olduk, güldük.
Güller açildi, güle döndük. Gül yüzünde varedilen herseyle yüzlestik. Varedilmisler gül yüzünden
gün yüzüne çikti. Öylece, gülün yüzünde bulustuk. Gül yüzünden tanis olduk.
Sonra herkesi ve herseyi oraya çagirdik. Herseyi elimize aldik, herkese elimizi verdik. Gülün yüzüne vardik.
Bildik ki, Aslinda biz sadece gül yüzünden vardik.
*** Ve su muhabbet ve ragbet ise, masnuat içinde en münevver ve mükemmel ferd olan insana daha ziyade müteveccih olup temerküz etmek ister.
***
Ebedî Sevgili’nin teveccühüdür gülü güldüren. Kalbimize aski salan Sevgili’nin nazaridir. Ki bu kalb Sevgili’nin
vechesinden baskasina dönmez. “Batan seyleri sevmez” Yitip gidenlere gönül vermez. O’nun vechinden baskasina kanmaz ask. Ask O’nun teveccühü ile var oldu. Güzellerin güzel yüzlerinde güzelligi O halkeyledi. Asiklarin bakislarinda sevgiyi O tasvir eyledi. ***
O sâniin bütün makasid-i san’at perveranesine hizmet eden Muhammed’in (s.a.) ne
derece o Sâni ile münasebettar ve onun nazarinda ne kadar mahbub ve makbul oldugu bilbedahe
anlasilir. *** Ve güzellerin en güzelini Mahbubu eyledi. O’na muhabbet eyledi, O’nu Muhammed eyledi. Ebedi teveccühünü O’nun vechinde kristallestirdi. Cümle halka O’nun yüzünü gül eyledi.
Degil mi ki, önceleri hiçbirsey yoktu Ve illâ O’nun ebedi teveccühü vardi. Degil mi ki, varedilmisler O’nun yönelmesiyle
Varliga yüz buldu. Öyleyse bu varlik gülsenine önce O Mahbub’un gül yüzü düstü. *** Acaba hiç akil kabul eder mi ki, su güzel masnuâtin bu derece. San’atperver, hattâ agzin her çesit tadini nazara alan in’amperver San’atkâri, Ars ve fersi çinlattiracak bir velvele-i istihsan ve takdir Içinde,
ber ve bahri cezbeye getirecek bir zemzeme-i sükran ve tekbirle, Perestiskârâne Ona müteveccih olan en güzel masnuuna karsi lâkayd
Kalsin ve onunla konusmasin ve alâkadarane onu resul yapip güzel Vaziyetinin baskalara da sirayet etmesini istemesin?
*** Biz dikenlerdik aslinda. Yalniz bir gül hatirina bu bahçeye vardik. Gül-ü Muhammed’in (s.a.) yüzünde bulustuk. Gül-ü Muhammed (s.a.) yüzünde tanis olduk. Sonra herkesi ve herseyi yüregimize çagirdik.
Herseyi elimize aldik. Herkese elimizi verdik. Gülün yüzüne vardik Gül yüzünden var olduk.
*** “Sayet Allah’a muhabbetiniz varsa, bana ittiba edin ki, Allah da size muhabbet
etsin.” (Al-i Imran 31’den) ***
Sevgili’nin teveccühünü yüzüne devsiren Gül’e, Yüzümüzü Sevgili’nin vechine çeviren Gül’e
Güllerce salât, yüz’lerce selâm ettik.