JERRY

Jerry, cevresindekilerin cok sevdigi insanlardan biriydi. Keyfi her zaman
yerindeydi. Her zaman soyleyecek olumlu birsey bulurdu. Hatta bazen
etrafindakileri cildirtirdi bile. Bu adam bu halde nasil bu kadar iyimser
olabiliyor diye. Birisi nasil oldugunu sorarsa;

"Bomba gibiyim"
diye yanit varirdi hep; "Bomba gibiyim." Jerry bir, dogal motivasyoncuydu.
Yaninda calisanlardan biri o gun kotu bir gunundeyse, Jerry yanina kosar,
duruma nasil olumlu bakilacagini anlatirdi. Bu tarzi fena halde
dusunduruyordu beni. Birgun Jerry'e gittim;

"Anlayamiyorum "dedim, "nasil oluyor da, her zaman, her kosulda bu kadar
olumlu bir insan olabiliyorsun, nasil basariyorsun bunu? "

"Her sabah kalktigimda kendi kendime; Jerry bugun iki secimin var. Havan ya
iyi olacak ya kotu derim Havamin iyi olmasini secerim. Kotu birsey
oldugunda, yine iki secimim var. Kurban olmak ya da ders almak. Ben basima
gelen kotu seylerden ders almayi secerim. Birisi bana birseylerden sikayete
geldiginde; yine iki secimim var. Sikayetini kabul etmek ya da ona hayatin
olumlu yanlarini gostermek. Ben hayatin olumlu yanini secerim."

"Yok yahu" diye protesto ettim. "Bu kadar kolay yani" dedim.

"Evet kolay" dedi Jerry, "hayat secimlerden ibarettir. Her durumda bir secim
var. Sen her durumda nasil davranacagini secersin. Yani sen hayati nasil
yasayacagini secersin. "
Jerry'nin sozleri beni oldukca etkiledi. Onu uzun yillar goremedim. Ama
hayatimdaki talihsiz olaylara, dovunmek yerine, secim yapmayi tercih
ettigimde hep onu hatirladim. Yillar sonra Jerry'nin basina cok tatsiz bir
olay geldi. Soygun icin gelen hirsizlar, panige kapilip Jerry'i delik desik
etmisler. Ameliyati 18 saat surmus, haftalarca yogun bakimda kalmis. Taburcu
edildiginde kursunlarin bazilari hala vucudundaymis. Ben onu olaydan 6 ay
sonra gordum. Nasilsin diye sordugumda "bomba gibiyim" dedi. "Bomba gibi..."
Olay sirasinda neler dusundun Jerry dedim.

"Yerde yatarken iki secimim var diye dusundum, ya yasamayi sececektim, ya da
olumu. Ben yasamayi sectim" dedi.

"Korkmadin mi, suurunu kaybetmedin mi? "

"Ambulansla gelen saglik gorevlileri harika insanlardi, bana hep
iyileseceksin, merak etme dediler. Ama acil servisin koridorlarinda sedyemi
hizla surerlerken doktorlarin ve hemsirelerin yuzundeki ifadeyi gorunce ilk
defa korktum. Bu gozler bana "Bu adam olmus" diyordu. Birseyler yapmazsam,
biraz sonra olu bir adam olacaktim gercekten".

"Kocaman bir hemsire yanima yaklasti ve herhangi bir seye alerjim olup
olmadigini sordu. Evet diye yanit verdim. Var... doktorlar ve hemsireler
merakla sustular. Derin bir nefes alarak kendimi topladim ve bagirdim. Benim
kursunlara alerjim vaaar ! Doktorlar ve hemsireler gulmeye basladilar,
tekrar bagirdim... Ben yasamayi sectim. Beni bir canli gibi ameliyat edin,
otopsi yapar gibi degil..."

Jerry sadece doktorlarin buyuk ustaliklari sayesinde degil, kendi olumlu
tavrinin buyuk katkisi ile yasadi. Yasamasi bana iyi bir ders oldu. Her gun
hayatimizi dolu dolu yasamayi secme sansimiz ve hakkimiz oldugunu ondan
ogrendim ve herseyin kendi secimimize bagli oldugunu...