*Yaralı üveykler,okşanmaktan hoşalnır yumuşak ellerle.Uzattığın el,ipekten olsun..söylediğin söz kalbten..bakışların içten..kucak açışın candan...iltifatın inancından..ve gadabın da adaletinden olsun!! *Başkalarına karşı alabildiğine müsamahalı,nefsine karşıda yüzde yüz acımasız ve katı ol.Eden kendisine eder.Yapan bulur ve çeker.. Unutma!Kazanmak,koca bir ömür ister.Kaybetmeye ise ânlık gaflet yeter.. *“Vefasız kimsenin gönlü gamla,matemle dolsun;vefası olmayan,şu alemde olmasın,yok olsun!”(MEVLÂNA HZ) *Bir günlü mü kırdın; ağlamalısın.Hele özür dilemesini bilmiyorsan;senden dost olmaz,Senden yârân olmaz..ya incittiğin,kırdığın gönlü ALLAH seviyorsa,RASULULLAH(S.A.V)seviyorsa,hatta arz-ü sema dahi seviyorsa!!Nerden bileceksin,bilmiyorsun..Bilseydin ödün kopardı dokunmaktan.. *Her varlığı yalnızca ALLAH’tan ötürü sevmek ve övmek gerektiğini asla unutmamalısın... *”ALLAH seni mahlukattan uzaklaştırdığı zaman bil kisana kendi dostluğunun kapısını açmak istiyordur”(Ataullah İskenderani) BİRİCİK VEFALIM GÜZEL ALLAH’IM!! *Sevgi,tûba tûba açan bir ALLAH gülüdür;mihnetkeş ruhların ikliminde..mahrumiyeti koklarlar sabırsızlar ise..Sevgi,hiç bitmeyen ve kesinlikle batmayan gecesiz bir güneştir;apak gönüllerin kristalinde...ama ışığa dirilebilenler için.Aynası paslı olanlar ise ayaz alaşımlı karanlığı yaşarlar ekvator aydınlığında.Ve sevgi,bir misktir;bahar bahar yudumlamak için..lakin yalnızca O’nun için... *Aşırı gülme ,yokluğu yaşamanın ifadesidir...ağlamak ise sevginin izdüşümüdür,yakınlığın derecesine göre.Gerçek huzur ve sevinç ise ancak zifaf huzurundadır.Dememiş miydin:Çok seversen;çok ağlarsın diye !!AĞLIYORSAN NİÇİN SEVİNMEZSİN,ÇOK SEVİLDİĞİNE.. *Şimdinin kara perdesine bakma;az ilerideki ışığı öp.Dikenlerle meşgul olma;GÜLLERİ kokla doya doya.Sevgiyi iç,kevser içmiş olacaksın.Ölürsen sevgiden öl öl ve sevgiline kavuş!!Hem kime sevdalısın ki!! *O’nu seven mahlıkatını da sever sırf O’ndan ötürü.. FANİLERİ DEĞİL,EBEDİ DOSTLUĞUNU VE SENİN DOSTLUĞUNU KAZANDIRAN DOSTLARINI İSTİYORUM,İSTİYORUZ RABBİM....