Hasan'a Mektup - II

Göz degdi köyümün güzellerine,

ELIF, yadellere göçtü be Hasan

SEVGI size ömür dört kulaç önce,

Ecel çorbasini içti be Hasan

ASALET babasiz çocuk dogurdu;

Hazli HÜRRIYET'i haydutlar vurdu

Viraneye döndü TÜRKHAN'in yurdu,

Köyün tadi tuzu kaçti be Hasan

ADALET felç oldu, yürür degnekle,

NESE ne haltetsin sogan ekmekle...

GÖNÜL delirdi de yol beklemekle,

Isyan bayragini açti be Hasan

SAADET'in adi HÜLYA'dir simdi;

Hergün birimizi aldatir simdi

UMUT'lar rüyada, faldadir simdi

Unut, eski günler geçti be Hasan

FAZILET'i gelin ettik gurbete,

Kimbilir... belki de gurbetten öte

Yagli SERVET garaz eder ÜLFET'e

Ara yere nifak saçar be Hasan

ZEYNEP bize küskün, IFFET sürgünde;

Rezalet, felaket yagar her günde...

Yedi HASLET verem olur bir günde,

ÜLKÜ kötü yolu seçti be Hasan

Burada ne dügün ne BAYRAM kaldi...

En güzel UMUT'lar dalda ham kaldi!

Korku, hasret, isyan, keder, gam kaldi;

Binalar temelden uçtu be Hasan

Iste böyle... Malum ola halimiz;

Naçar bögrümüze düstü elimiz

Güven duydugumuz her güzelimiz,

Bizlere bir kefen biçti be Hasan

Abdurrahim Karakoç