Seni Seviyorum

Sustum hiç haykırmadım o iki kelimeyi delicesine
En güzel sevgileri aradım ama bulduğum zamanda söyleyemedim
Neden, neden diye sordum kendime, ama o iki kelimeyi yine bilemedim
İçimden feryat etmek geldi ama her gece sabrettim
Sevdan bir gün Ferhat oldu Şirini için dağları deldi.
Ellerim üşüdü, sevgisiz gözlerim yaşlarla doldu ama halimi kimse bilmedi
Ve bir gün kan ağlayan gözlerim seneler sonra bir yar sevdi
İncinmişti belki yıllar önce yüreğim, ama şimdi bu yürek sevgi diye onu bildi
Yıldızlar bile kıskandı o gece bu dinmek tükenmek bilmeyen sevgiyi
Okyanusların hırçın, mavi dalgaları bile haykırdı o anda mutluluğu
Rüzgarlar savurdu o acı dolu yalnızlık uykusuzluğunu
Uğrunda ölecek kadar seviyorum dedi artık o acı dolu yürek
Mutluluk güvercinlerini yolluyorum o yare, eğer isterse severek.

 

Mehmet Akif Akay